Bu yazımızda, C programlamanın en önemli elemanlarında bir olan yapılar (struct) konusuna deÄŸineceÄŸiz. 



Yapı (Struct) Nedir ?

Yapılar -bazen topluluklar diye anılır- tek bir isim altında onunla ilgili deÄŸiÅŸkenlerin olduÄŸu koleksiyonlardır. Yapılar, sadece aynı veri türünde öğeleri içeren dizilerin aksine farklı veri türünde deÄŸiÅŸkenler içerebilir. Yapılar, diziler gibi belleÄŸe sürekli biçimde yerleÅŸen nesnelerdir. Dizilerde olduÄŸu gibi baÅŸlangıç adresleri içerilerek fonksiyonlara kolaylıkla aktarılabilirler. 

Yapıların Bildirimi

Yapılar türetilmiş veri türleridir. Yapılar diğer türdeki nesneleri kullanarak inşa edilirler. Yapı bildiriminin genel biçimi:

struct [yapı_ismi] {
    <tür> <yapı_elemanı>;
    <tür> <yapı_elemanı>;
    <tür> <yapı_elemanı>;
    ...
};


Yukarıdaki genel biçimde:

struct :             Bildirim için gerekli anahtar sözcüktür.
yapı_ismi :      Yapıyı anlatan isimlendirme kurallarına uygun herhangi bir isim olabilir. / yapı                                         etiketidir.
yapı_elemanı : Yapıyı oluÅŸturan deÄŸiÅŸken isimleridir; isimlendirme kurallarına uygun herhangi bir isim                           olabilir.

!! Bildirimin küme parantezinden sonra noktalı virgül ile sonlandırıldığına dikkat ediniz.!!

Örneğin, düzlemde bir nokta x ve y bileşenlerinden oluştuğuna göre, bu aynı elemanlar yerine bir yapı biçiminde de bildirebiliriz:

struct NOKTA {
    int x;
    int y;
};
...


Benzer biçimde, tarih bilgileri de hiçbiri int türünden üç ayrı değişken yerine, yapı kullanılarak mantıksal bir bütünlük içinde ifade edilebilir:

struct DATE {
    int day;
    int month;
    int year;
};

Yukarıdaki bildirimde DATE yapının ismi; day, month ve year ise int türünden yapı elemanlarıdır.

Yapı bildirimiyle derleyici yalnızca yapılar hakkında bilgi edinir; bellekte onlar için herhangi bir yer ayrılmaz. Yapı bildirimlerini bir çeşit şablon tanımlaması gibi düşünebilirsiniz. Tıpkı fonksiyon prototiplerinde olduğu gibi yapı bildirimleri de yalnızca derleyiciyi bilgilendirmek amacıyla kullanılmaktadır.

Yapı Değişkenlerinin Tanımlanması

Bellekte yer ayırma işlemi yapı değişkenlerinin tanımlanmasıyla oluşur. Yapı değişkenlerinin tanımlanması aşağıdaki iki biçimde yapılır:

struct <yapı_ismi> <yapı_değişkeninin_ismi>;

veya

struct [yapı_ismi] {
    ...
} [deÄŸiÅŸken_listesi];

Yağı deÄŸiÅŸkenlerinin yapı bildiriminde sonra tanımlanması zorunludur. 

Örneğin:

struct NOKTA {
    int x;
    int y;
};
...

struct NOKTA a;

veya

struct NOKTA {
    int x;
    int y;
}a;
...


benzer biçimde DATE yapısı türünden bir d değişkeni:

struct DATE {
    int day;
    int month;
    int year;
};
...
struct DATE d;

veya

struct DATE {
    int day;
    int month;
    int year;
}d;
...

Yapı Değişkenlerine İlk Değerin Verilmesi

Yapı deÄŸiÅŸkenlerine dizilerde olduÄŸu gibi küme parantezleri içerisinde ilk deÄŸer verilir. 

Örneğin:

struct date {
    int day;
    int month;
    int year;
};
...
struct date d = {1,4,1995};


Derleyici ilk değerleri yapı elemanlarına sırasıyla yerleştirir. Yani yukarıdaki örnekte yapı elemanlarının alacağı değerler şöyledir:

d.day => 1
d.month => 4
d.year => 1995


Yapı Üyelerine Erişim

Yapı üyelerine erişmek için iki operatör kullanılır: Yapı üyesi operatörü (.) (aynı
zamanda nokta operatörü olarak da bilinir) ve yapı işaretçisi operatörü ( ->) (aynı zamanda ok
operatörü olarak da adlandırılır). Yapı üyesi operatörü yapının deÄŸiÅŸken ismiyle yapı üyesine eriÅŸir. 

Örneğin:

printf("%d",d.day);

Yapı işaretçisi operatörü -aralarında herhangi bir boşluk olmayan eksi (-) işareti ve büyüktür (>) işaretinden oluşan - yapıda bir işaretçi üzerinden bir yapı üyesine erişir.

struct data *x;
printf("%d", x-> year);

Örnek:

#include <stdio.h>

struct card {
char *face;
char *suit;
};

int main( )
{
struct card aCard;
struct card *cardPtr;

aCard.face = "Ace";
aCard.suit = "Spades";

cardPtr = &aCard;

printf( "%s%s%s\n%s%s%s\n%s%s%s\n", aCard.face," of ", aCard.suit,
cardPtr->face," of ",cardPtr->suit,
(*cardPtr).face," of ",(*cardPtr).suit);
return 0;
}
Ekran Çıktısı:

Ace of Spades
Ace of Spades
Ace of Spades

İç İçe Yapılar

Bir yapının içende başka bir yapı nesnesi tanımlanabilir. İç içe yapıların tanımlanması C'de iki biçimde yapılmaktadır:

1) İçerideki yapının bildirimini daha yukarıda yaparak. Bu durumda derleyici doğal akış yönünde ilerlerken bildirilen yapıyı tanıyabilir.

struct date{
    int day, month, year;
};
...
struct person {
    char name[30];
    struct date bday;
};

2) İçerideli yapının dışındaki yapının içerisinde bildirilmesiyle. Bu durumda değişken tanımlanması da yapılmalıdır:

struct person {
    char name[30];
    struct date{
        int day, month, year;
    }bday;
};

Yapıların Fonksiyonlara Parametre Olarak Geçirilmesi

C'de parametrelerin kopyalanarak fonksiyonlara geçirildiÄŸini hatırlayalım. Yapı deÄŸiÅŸkenleri de fonksiyonlara kopyalanarak parametre olarak geçirilebilirler. 

Örnek:

#include <stdio.h>

struct date{
int day,month,year;
};

void dispDate(struct date x){
printf("Year: %d\n",x.year);
printf("Month: %d\n",x.month);
printf("Dat: %d\n",x.day);
}

int main() {
// Write C code here
struct date n;

n.day = 4;
n.month = 5;
n.year = 1995;
dispDate(n);

}
Ekran Çıktısı:

Year: 1995
Month: 5
Dat: 4




C programlama ile ilgili olan diğer konulara aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz:




C'de Stringler #C7


 Bu yazının konusu C programlama string kullanımıdır. C'ye yeni baÅŸlayanların zorlandığı konulardan biridir. Bu nedenle stringleri ayrı bir bölümde incelemenin daha iyi olacağını düşündük. 



String Nedir?

C programlamada "iki tırnak içerisindeki ifadelere" string ifadeleri ya da kısaca stringler denir. Örneğin;

"İstanbul"
"sayi = %d\n"
"Lütfen bir sayı giriniz:"
...

ifadeleri birer stringtir.

C'de stringler aslında karakter gösteren birer adrestir. C derleyicileri, derleme aÅŸamasında bir stringle karşılaÅŸtığında, önce onu belleÄŸin güvenli bir bölgesine yerleÅŸtirir,  sonuna NULL karakteri ekler ve daha sonra string yerine yerleÅŸtirildiÄŸi yerin baÅŸlangıç adresini koyar. Bu durumda string ifadeleri aslında stringlerin bellekteki baÅŸlangıç yerini gösteren karakter türünden bir adrestir. ÖrneÄŸin;

char *p;
...
p= "Deneme";

gibi bir kodun derlemesi sırasında, derleyici önce "Deneme" stringini belleğin güvenli bir bölgesine yerleştirir, daha sonra yerleştirdiği yerin başlangıç adresini string ifadesi ile değiştirir.

String ifadeleri karakter türünden göstericilere atanmalıdır. String ifadeleri dizi isimlerine atanamaz. Aşağıdaki örneği inceleyiniz;

char s[20];
...
s = "İstanbul";

Bu ifade s bir nesne olmadığı için geçersizdir. Ancak bu durumu dizilere iki tırnak içerisinde ilk değer verme işlemi karıştırmayınız..!

char s[20] = "İstanbul";

Çünkü dizilere ilk değer verme işleminde derleyici önce diziyi belirtilen uzunlukta açar, daha sonra iki tırnak içerisindeki ifadeleri -NULL karakter dahil olmak üzere- dizi elemanlarına sırasıyla yerleştirir. Yani dizilere ilk değer verme işleminde derleyici, string ifadelerinde olduğu gibi bir adres yerleştirmez.


Stringlerin Ömürleri

  • C'de nesneler ömür bakımından 4 gruba ayrılır. Bunlar;
  • Otomatik Ömür (Automatic Storage Duration): Bildirildikleri blokta, bildirildikleri yerde ömürleri baÅŸlayıp bildirildikleri bloÄŸun sonunda ömürleri sonlanan nesnelerdir. ÖrneÄŸin bir fonksiyon içinde tanımlanan yerel deÄŸiÅŸkenler bu tip bir ömre sahiptirler.
  • Statik Ömür (Static Storage Duration): Programın çalışmaya baÅŸlaması ile bellekte yer edinip programın sonlanmasıyla bellekten silinen nesnelerdir.
  • Thread Ömrü (Thread Storage Duration): Ã–mrü bir Thread’in çalışmaya baÅŸlamasından sonlanana kadar olan ve o Thread’e özel olan nesnelerdir. Bu ömür C11 standartları ile dile eklenmiÅŸtir. Bu ömre sahip olan nesnelerin incelenmesi bu yazının kapsamı dışındadır.
  • Dinamik Ömür (Dynamic/Allocated Storage Duration): Ä°steÄŸe göre bellekten yer verilebilen ve bellekten silinebilen nesnelerdir. Bu ömre sahip olan nesnelerin incelenmesi bu yazının kapsamı dışındadır.

Stringler statik ömürlü nesnelerdir. Tıpkı global değişkenler gibi programın yüklenmesiyle yaratılır, programın icrası bittiğinde silinirler. Dolayısıyla stringler çalışabilen kodu büyütürler. Birçok sistemde statik verilerin toplam uzunluğunda belli bir sınırlama söz konusudur.

Stringlerin BirleÅŸtirilmesi 

Stringleri aşağıdaki gibi parçalayamayız:

char *p;
...
p = "Bu gün hava
            çok güzel";

Ancak string ifadeleri büyüdükçe bunu tek bir satırda yazmak hem sıkıntı yaratmakta hem de okunabilirliÄŸi bozmaktadır. Uzun stringlerin parçalanmasına olanak vermek amacıyla derleyiciler yan yana yazılan string ifadelerini birleÅŸtirirler. 

Örneğin;

p = "Bu gün hava"
        " çok güzel"; 

geçerli bir ifadedir. Bu durumda iki string ifadesi birleştirilecek ve aşağıdaki biçime getirilecektir;

p = "Bu gün hava çok güzel";

İki string arasında hiçbir operatör bulunmadığına dikkat ediniz:

p = "Ankara," "İstanbul";

ifadesi ile 

p = "Ankara, İstanbul";

ifadesi eÅŸdeÄŸerdir.

Birleştirmenin yanı sıra tek bir ters bölü ile satır sonlandırılarak sonraki satıra geçiş sağlanabilir. Örneğin;

p = "Bu gün \"
    "hava çok güzel";

ifadesi ile 

p = "Bu gün hava çok güzel";

ifadesi eşdeğerdir. Ters bölü işaretinden sonra stringin aşağıdaki satırı başından itibaren devam edildiğine dikkat ediniz.

Ancak ters bölü karakteri ile sonraki satırın başından devam etme standart olarak her C derleyicisinde geçerli olmayabilir.

Stringlerde Ters Bölü Karakterlerinin Kullanılması

Stirngler içerisinde ters bölü karakter sabitleri de kullanılabilir. Derleyiciler string içerisinde bir ters bölü karakteri gördüklerinde, onu yanındaki karakter ile birlikte tek bir karakter  olarak ele alır. ÖrneÄŸin;

p = "Adı\nSoyadı"; // Adı Soyadı

benzer biçimde:

p = "Adı\tSoyadı"; // Adı    Soyadı

\n ile tek bir karakter, \t ile tab karakter.

Stringlerle Göstericilere İlk Değer Verilmesi

Stringler kullanılarak göstericilere doğrudan ilk değer verilebilir. Örneğin:

char *p = "Istanbul";
char *err = "Bellek yetersiz";
char *s = "Devam etmek için bir tusa basiniz";
...

String ifadeleri aslında karakteri gösteren birer adres olduğuna göre ilk değer verilen göstericilerin de karakter türünden göstericiler olması gerekir. İki tırnak içerisinde dizilere ilk değer vermeyle göstericilere ilk değer verme arasındaki ayrıma tekrar dikkatinizi çekmek istiyoruz.

char *p = "Deneme";
char s[10] = "Deneme";

Göstericilere ilk değer verildiğinde derleyici bunu bir string ifadesi olarak ele almaktadır. Yani string belleğe yerleştirildikten sonra başlangıç adresi göstericiye atanır. Oysa dizilerde önce dizi açılır, daha sonra karakterler tek tek dizi elemanlarına yerleştirilir. Dizilere ilk değer verirken kullandığımız iki tırnak ifadeleri adres belirtmezler.


Örnek

Aşağıdaki örnekte stringin, uzunluğu, kelime sayısı, cümle sayısı, sayı sayısı, girilen harfin indisi, girilen kelimeden sonraki kısmını bulan program vardır:

#include<stdio.h>
#include<string.h>


int uzunluk(const char *);
int kelime( const char*, int);
int cumle(const char*, int);
int sayi(const char*, int);
int indis(const char*, char);
const char* my_strchr(const char*,const char);

int main() {
const char* c = "Bu gun hava cok guzel ama yaz mevsimi icin biraz serin.\
 Bu sene bir turlu yaz gelemedi. Gelse ne olacak ki? Salgin yuzunden kimse bir\
 yere gidemiyor. Kalabaliklardan uzak durmak zorunda olmak berbat bir sey. Bu gun gunlerden Persembe.\
 Bu gun pazara gittim. Ben pazardan 3 kg elma, 2 kg portakal aldim. Saat 9 da geldim. Ben 1999 yilinda dogdum.";
const char* r = "Merhaba";
const char s = 'z';
int t = 0;
int uzk = uzunluk(c);
int klm = kelime(c, uzk);
int cml = cumle(c, uzk);
int syi = sayi(c, uzk);
int x = indis(c, s);
const char* q = my_strchr(c, s);

printf("Girilen kelimeden sonraki kisim = %s\n", q);
printf("Uzunluk = %d\n", uzk);
printf("Kelime sayisi = %d\n", klm);
printf("Cumle sayisi = %d\n", cml);
printf("Sayi sayisi = %d\n", syi);
printf("Harf indisi= %d\n", x);
return 0;
}

// stringin uzunuÄŸu bulunur
int uzunluk(const char *c) {
int uzunluk = 0;
for (int i = 0; c[i]!= '\0'; i++) {
uzunluk = uzunluk + 1;
}
//printf("Uzunluk = %d\n", uzunluk);
return uzunluk;
}

// kelime sayısı bulunur
int kelime(const char* c, int uzk) {
int kelime = 0;
for (int i = 0; i<uzk; i++)
{
if (c[i] == ' ') {
kelime = kelime + 1;
}
if (c[i] == '.' || c[i] == '?') {
if (c[i + 1] != ' ') {
kelime = kelime + 1;
}
}
}
//printf("Kelime sayisi = %d\n", kelime);
return kelime;
}

// Cümle sayısı
int cumle(const char* c, int uzk) {
int cumle = 0;
for (int i = 0; c[i] != '\0'; i++)
{
if (c[i] == '.' || c[i] == '?') {
cumle = cumle + 1;
}
}
//printf("Cumle sayisi = %d\n", cumle);
return cumle;
}

// cümlede geçen sayıların kaç tane olduğunun bulunması
int sayi(const char* c, int uzk) {
int sayi = 0;
for (int i = 0; i < uzk; i++) {
if (c[i] == '1' || c[i] == '2' || c[i] == '3' ||c[i] == '4' ||
c[i] == '5' || c[i] == '6' || c[i] == '7' || c[i] == '8' ||
c[i] == '9') {
if (c[i - 1] == '1' || c[i - 1] == '2' || c[i - 1] == '3' || c[i - 1] == '4' ||
c[i - 1] == '5' || c[i - 1] == '6' || c[i - 1] == '7' || c[i - 1] == '8' ||
c[i - 1] == '9')
sayi = sayi - 1;
sayi = sayi + 1;
}
}
return sayi;
}
// gönderilen kelimenin indisini bulur
int indis(const char* c, char s) {
int sayac = 0;
int u = strlen(c);

for (int i = 0; i < u; i++)
{
if (c[i] == s) {
sayac = i;
break;
}
}
return sayac;
}
// strhcr aynı işlevi yapar
const char* my_strchr(const char* c, const char s)
{
//const char* t = NULL;
if (c != NULL)
{
do
{
if (*c == s)
{
return c;// t = c;
//break;
}
} while (*c++);
}
return NULL;
}

Örnekler

Buradaki örnekler string fonksiyonları ile ilgilidir;

1)  strchr - Program strchr() fonksiyonu ile bir karakter dizisi içinde 's' karakterini arar. Karakterin bulunduÄŸu yerden itibaren dizi içeriÄŸini ekrana yazar.

#include <stdio.h>
#include <string.h>

int main( void )
{
    const char cdizi[] = "Bilgisayar";
    char *ret;

    ret = strchr(cdizi, 's');

    printf("Bulunan karakterden itibaren dizi içeriği: %s", ret);

    return 0;
}

Çıktı:

Bulunan karakterden itibaren dizi içeriği: sayar

2) strcmp - Program strcmp() fonksiyonu ile iki karakter dizisini karşılaÅŸtırarak elde ettiÄŸi sonucu ekrana yazar.

#include <stdio.h>
#include <string.h>

int main( void )
{
    const char *cp1 = "Bilgisayar";
    const char *cp2 = "Bilgileri";
    int ret;

    ret = strcmp(cp1, cp2);

    if(ret<0) printf("cp1 karakter dizisi cp2 karakter dizisinden küçüktür!");
    else if(ret>0) printf("cp2 karakter dizisi cp1 karakter dizisinden küçüktür!");
    else printf("cp1 karakter dizisi cp2 karakter dizisine eÅŸittir!");

    return 0;
}

Çıktı:

cp2 karakter dizisi cp1 karakter dizisinden küçüktür!

3) strlen - Program strlen() fonksiyonu ile bir karakter dizisinin uzunluÄŸunu elde ederek, elde ettiÄŸi deÄŸeri ekrana yazar.

#include <stdio.h>
#include <string.h>

int main( void )
{
    const char *cp = "Bilgisayar";
    int ret;

    ret = strlen(cp);

    printf("%s karakter dizisinin uzunluÄŸu: %d\n", cp, ret);

    return 0;
}

Çıktı:

Bilgisayar karakter dizisinin uzunluÄŸu: 10

4) strcpy - Program strcpy() fonksiyonu ile bir karakter dizisinin içeriÄŸini diÄŸer bir karakter dizisinin üzerine kopyaladıktan sonra elde edilen yeni karakter dizisini ekrana yazar.

#include <stdio.h>
#include <string.h>

int main( void )
{
    char cdizi1[] = "Bilgisayar";
    const char cdizi2[] = "Programlama";

    strcpy(cdizi1, cdizi2);

    printf("cdizi1 bellek içeriği: %s\n", cdizi1);

    return 0;
}

Çıktı:

cdizi1 bellek içeriği: Programlama



C programlama ile ilgili olan diğer konulara aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz:


Kaynaklar:

A'dan Z'ye C programlama
https://www.bilgigunlugum.net/prog/cprog/c_stdkut/string
https://www.mustafayemural.com/cpp-my000047/
Bu yazıda, C programlama dilinin en güçlü özelliklerinden biri olan göstericilere değineceğiz. Göstericiler, C'nin yönetilmesi en zor yeteneklerinden biridir. Göstericiler, programların referansa göre çağırma yapmasını ve bağlı listeler, sıralar, yığınlar ve ağaçlar gibi büyüyüp küçülebilen dinamik veri yapılarının oluşturulmasıyla, yönetilmesini sağlar. Bu yazıda, temel gösterici kavramlarına değineceğiz. Hadi başlayalım :)



Gösterici DeÄŸiÅŸkenlerini Bildirmek 

Göstericiler, adres bilgilerini saklamak ve adreslerle ilgili işlemler yapmak için kullanılan nesnelerdir. Normalde bir değişken doğrudan kesin bir değer içerir. Göstericiler ise kesin bir değer tutan değişkenlerin adresini içerir. Bu durumda, bir değişken ismi bir değeri doğrudan belirtirken, göstericiler değerleri dolaylı yoldan belirtir.

Gösterici bildirimlerinin genel biçimi şöyledir:

<tür> * <gösterici_ismi>;

<tür> göstericinin (içerisindeki adresin) türüdür. char, floan, int ... gibi herhangi bir türdür.
Burada * göstericiyi ya da adresi temsil etmektedir.

int *sayiciPtr, sayici;
Biçiminde bir bildirim, sayiciPtr değişkenini int * (bir tamsayıyı gösteren gösterici) tipinde bildirir. Bu bildirim "sayiciPtr bir int göstericisidir" ya da "sayiciPtr, tamsayı tipinde bir nesneyi gösterir" biçiminde okunur. Ayrıca, sayici değişkeni de bir tamsayı olarak bildirilmiştir. Bildirim içindeki * yalnızca sayiciPtr'ye uygulanır

Örnek gösterici bildirimleri:

float *f;
char *s;
int *dizi;
...

Gösterici Operatörleri

& ya da adres operatörü, operandının adresini döndüren bir tekli operatördür. ÖrneÄŸin;

int y = 5;
int *yPtr;

bildirimlerini ele aldığımızda

yPtr = &y;

ifadesi, y değişkeninin adresini yPtr gösterici değişkenine atar. Buna, yPtr değişkeni y'yi göstermektedir denir.

Örnek:

#include <stdio.h> // Ekran girdi ve çıktılarını sağlamak için fonksiyon kütüphanemizi çağırıyoruz


    int main(){//ana fonksiyonumuzu baÅŸlatıyoruz.
        char degisken='a';
        char *gosterici=&degisken;

        printf("Ilk gosterici degeri : %X\n",gosterici);
        gosterici++;

        printf("Bir sonraki gosterici degeri : %X\n",gosterici);
        gosterici+=5;

        printf("Alti sonraki gosterici degeri : %X\n",gosterici);
        
        /*
        Ekran Çıktısı :
        Ilk gosterici degeri : 62FE17
        Bir sonraki gosterici degeri : 62FE18
        Alti sonraki gosterici degeri : 62FE1D
        */

        return 0; // programın sorusuz çalıştığını iÅŸletim sistemine bildiriyoruz.
    }

Fonksiyonları Referansa Göre Çağırmak

Bir fonksiyona argüman geçirmenin iki yolu vardır: deÄŸere göre ve referansa göre çağırma. Bir çok fonksiyon, çağırıcıdaki bir ya da birden Ã§ok deÄŸiÅŸkeni deÄŸiÅŸtirebilme yeteneÄŸine veya deÄŸere göre çağırmanın yükünden (bu nesnenin bir kopyasının oluÅŸturulmasını gerektirir) kurtulmak için büyük bir veri nesnesini gösteren göstericiyi geçirmeye ihtiyaç duyarlar. Bu amaçlar için C, referansa göre çağırma yeteneklerini sunar.

Örnek:

#include <stdio.h>
int degereGoreKup ( int ); /* prototip */

int main( ){

    int sayi = 5;

    printf( "Sayının esas deÄŸeri %d", sayi);
    sayi = degereGoreKup ( sayi );
    printf( "\nSayının yeni deÄŸeri %d\n", sayi);

    return 0;
}
int degereGoreKup( int n )
{
    return n * n * n; /* yerel deÄŸiÅŸken n’in küpünü al*/
}

Çıktı:

Sayının esas değeri 5
Sayının yeni değeri 125


Göstericilerin Artırılması ve Eksiltilmesi

Göstericiler *,/,%,... gibi aritmetik operatörlerle ve bit operatörleriyle kullanılmazlar. Fakat, bir gösterici tamsayılı artırılabilir ya da eksiltilebilir. Örneğin p bir gösterici olmak üzere aşağıdaki ifadelerin hepsi geçerlidir.

++p;
p = p - 2;
p += 4;
p -= 10;
--p;
...

Göstericiler yalnızca tamsayılı sabitleri ile değil tamsayı değişkenleriyle de artırılıp azaltılabilir.

char *p;
int a;
...
p = p + a;
p = p - 2;
p += a;
p = p + a + 10;

Göstericiler ve Diziler Arasındaki İliÅŸki   

Diziler ve göstericiler, C‘de özel bir biçimde iliÅŸkilidirler ve birbirleri yerine hemen hemen
her yerde kullanılabilirler. Bir dizi ismi, sabit bir gösterici olarak düşünülebilir. Göstericiler,
dizilerin belirteçlerle gösterimi de dahil olmak üzere her işlemde kullanılabilir.

b[5] tamsayı dizisinin ve bPtr tamsayı göstericisinin bildirildiğini varsayalım. Bir belirteç
kullanmayan dizi isminin, dizinin ilk elemanını gösteren bir gösterici olduğunu bildiğimize
göre, bPtr ‘yi b dizisinin ilk elemanına aÅŸağıdaki ifade ile eÅŸitleyebiliriz.

bPtr =b;

Bu ifade, dizinin ilk elemanının adresini aşağıdaki biçimde almakla eşdeğerdir.

bPtr = &b[0];

b[3] dizi elemanı, alternatif bir biçimde;

*(bPtr+3)

gösterici deyimi ile belirtilebilir.

Yukarıdaki deyimde 3, göstericinin offsetidir. Gösterici, dizinin başlangıç adresini
gösterirken, offset dizinin hangi elemanının kullanılacağını belirtir ve offset değeri dizi
belirteciyle eştir. Az önceki gösterime gösterici/offset gösterimi denir. Parantezler gereklidir
çünkü * operatörünün önceliği + operatörünün önceliğinden yüksektir. Parantezler olmadan
yukarıdaki ifade, *bPtr‘ye 3 eklerdi. (yani, bPtr‘nin dizinin baÅŸlangıcını gösterdiÄŸi
düşünülürse, b[0] 'a 3 eklenirdi.) Dizi elemanlarının, gösterici deyimleri ile belirtilebilmesi
gibi

&b[3]
adresi de

bPtr+3

biçimindeki gösterici deyimi ile belirtilebilir.
Dizinin kendisine de bir gösterici olarak davranılabilir ve göstericiği aritmetiğinde
kullanılabilir. Örneğin,

*(b+3)

deyimi de b[3] dizi elemanını belirtir. Genelde belirteç kullanan tüm dizi deyimleri, gösterici
ve offset ile yazılabilir. Bu durumda, gösterici/offset gösterimi, dizinin ismini gösterici olarak
kullanır. Az önceki ifadenin, dizinin ismini değiştirmediğine dikkat ediniz. b, hala dizinin ilk
elemanını göstermektedir.
Göstericiler de diziler gibi belirteçlerle kullanılabilir. Örneğin,

bPtr[1]

deyimi, b[1] dizi elemanını belirtir. Buna, gösterici/belirteç gösterimi denir.

Dizi isminin, her zaman dizinin başlangıcını gösteren sabit bir gösterici olduğunu hatırlayınız.
Bu sebepten,

b+=3

deyimi geçersizdir çünkü dizi isminin değerini, gösterici aritmetiği kullanarak değiştirmeye
çalışmaktadır.

Örnek:

#include <stdio.h>

int main( )
{
int b[ ] = { 10, 20, 30, 40 };
int *bPtr = b; /* bPtr b dizisini göstersin */
int i, offset;
printf( "b dizisi asağıdaki metodla yazılmıstır:\n"
"Dizi belirteçleri yöntemi\n" );
for ( i = 0; i < 4; i++ )
printf( "b[ %d ] = %d\n", i, b[ i ] );

printf( "\nGösterici/offset yöntemi,\n"
"gösterici dizinin ismidir\n" );

for ( offset = 0; offset < 4; offset++ )
printf( "*( b + %d ) = %d\n", offset, *( b + offset ) );

printf( "\nGösterici belirteç yöntemi\n" );

for ( i = 0; i < 4; i++ )
printf( " bPtr[ %d ] = %d\n", i, bPtr[ i ] );
printf( "\nGösterici/offset yöntemi\n" );

for ( offset = 0; offset < 4; offset++ )
printf( "*( bPtr + %d ) = %d\n", offset, *( bPtr + offset ) );
return 0;
}

Çıktı:

b dizisi aĢağıdaki metodla yazılmıĢtır:
Dizi belirteçleri yöntemi
b[0] = 10
b[1] = 20
b[2] = 30
b[3] = 40
Gösterici/offset yöntemi
gösterici dizinin ismidir
*(b + 0) = 10
*(b + 1) = 20
*(b + 2) = 30
*(b + 3) = 40
Gösterici belirteç yöntemi
bPtr[0] = 10
bPtr[0] = 20
bPtr[0] = 30
bPtr[0] = 40
Gösterici/offset yöntemi
*(bPtr + 0) = 10
*(bPtr + 1) = 20
*(bPtr + 1) = 30
*(bPtr + 1) = 40


C programlama ile ilgili olan diğer konulara aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz:

Kaynaklar:
A'dan Z'ye C Kılavuzu 
Deitel C/C++